กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176 - มีแค้นชำระแค้น มีความคับข้องใจชำระความคับข้องใจ
"ได้!"
เซี่ยเหรินไม่ลังเลแม้แต่น้อย โยนมีดเล่มหนึ่งลงตรงหน้าสตรีผู้นี้
"ขอบคุณ!"
สตรีผู้นั้นหยิบมีดขึ้นมา ส่งสายตาขอบคุณไปยังเซี่ยเหริน
จากนั้นหันกลับไปมองศัตรู เดินเข้าไปหาทีละก้าว ภายในดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหารอันรุนแรง
ช่วงเวลานี้ นางรอคอยมาเนิ่นนาน
"อู้อู้อู้"
ชนเผ่าเป่ยหมานผู้นี้ถูกยัดผ้าหยาบไว้ในปาก ทำได้เพียงส่งเสียงอู้อู้อู้ร้องออกมา
เมื่อสตรีผู้นั้นเงื้อมมีดในมือขึ้นมา เตรียมจะฟันลงบนร่างของเขา ชนเผ่าเป่ยหมานผู้นี้เบิกตากว้าง แววตาเต็มไปด้วยท่าทีอ้อนวอนขอความเมตตา