กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166 - อาวุธพิฆาตเมืองปรากฏ
หลังจากหน่วยคุ้มกันของแม่ทัพพันนายปาถูเอ่อร์ยิงสังหารทหารหนีทัพไปยี่สิบถึงสามสิบคน
ทหารหนีทัพคนอื่นๆ เห็นเช่นนั้นจึงไม่กล้าถอยหนีอีก
เป็นเพราะพวกเขามองสถานการณ์ออกอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว
สู้ตายด้วยน้ำมือของพวกเดียวกัน
สุดท้ายยังต้องถูกจารึกชื่อเสียงที่ย่ำแย่
สู้บุกทะลวงเข้าไปสู้ตายกับชาวต้าจี้ในค่ายเสียยังจะดีกว่า
บางทีเมื่อถึงตอนนั้นอาจจะมีทางรอดก็เป็นได้
นี่ไม่ใช่เพียงความคิดของทหารหนีทัพชาวเป่ยหมานในยามนี้เท่านั้น ทว่าเป็นความคิดของชาวเป่ยหมานส่วนใหญ่ที่ยืนอยู่แนวหน้าด้วย
แต่ละคนเริ่มไม่กลัวตาย ควบม้าศึกพุ่งทะยานเข้าใส่ค่ายอย่างดุดัน