กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 - กองทัพประชิดค่าย
นับตั้งแต่วิกฤตคลี่คลายลงชั่วคราว คนเฒ่าคนแก่ ผู้หญิง และเด็กในหมู่บ้านต้าเหอที่เคยรวมตัวกันอยู่ตรงปากทางลับต่างก็แยกย้ายกลับบ้านของตนเอง
ภรรยาและบุตรสาวของเซี่ยเหรินก็ไม่มีข้อยกเว้น
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ใบหน้าของเจียงหว่านเอ๋อร์ยังคงเต็มไปด้วยความกังวล
นางหวาดกลัว นางกลัวว่าเมื่อชาวเป่ยหมานตีค่ายแตกแล้วจะสังหารสามีและบุตรสาวของนาง
จนกระทั่งตอนทำมื้อค่ำ นางที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวก็เริ่มทำพลาดบ่อยครั้ง
ตอนนวดแป้ง นางนวดไปมาถึงห้าหกครั้งแล้ว
เอ้อร์ยาเห็นเช่นนั้นจึงรีบเอ่ย
"ท่านแม่ แป้งได้ที่แล้ว ไม่ต้องนวดต่อแล้ว"
"อ้อ ตกลง"