กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 - กระดาษไม่อาจห่อไฟ
ค่ำคืนคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบงัน
จากการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่เมื่อวานนี้ ชาวหมู่บ้านต้าเหอส่วนใหญ่ยังคงดื่มด่ำอยู่กับความปีติยินดีจนไม่อาจถอนตัว
ทว่า ก็มีบางส่วนที่ไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ณ บ้านตระกูลสวี่ในค่าย
ภายในห้อง
มีเพียงตะเกียงน้ำมันดวงเดียวที่คอยส่องสว่างให้พอเห็นทั่วทั้งห้อง
ในเวลานี้ เจียงซู่เจิน น้องสาวของพ่อเจียงหว่านเอ๋อร์ กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น ท่อนแขนและเรือนร่างเต็มไปด้วยรอยเฆี่ยนจากแส้
เนื้อหนังปริแตก แผลเก่ายังไม่ทันหาย แผลใหม่ก็ถูกทับถมลงไป
ซูลี่ไม่สนใจใยดีต่อความผูกพันฉันสามีภรรยาแม้แต่น้อย แส้ในมือฟาดฟันลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน