กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 - ซานยาเอาอกเอาใจ
ซานยาคิดหาวิธีอื่นไม่ออก ทำได้เพียงทำตามข้อเสนอของพี่รอง
นางมาถึงห้องของบิดาเซี่ยเหริน อาจเป็นเพราะความรู้สึกผิดที่ทำตัวเป็นโจร นางจึงประหม่าอย่างมาก ฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น
ค่อยๆ เดินเข้าไปข้างหน้าด้วยความระมัดระวัง เกรงว่าจะทำเสียงดังแม้เพียงเล็กน้อยจนปลุกบิดาเซี่ยเหรินที่กำลังหลับอยู่บนเตียง
เมื่อนางมาถึงข้างเตียง หัวใจก็เต้นแรงรัว
ในเวลานี้ เวลาในสายตาของนางราวกับถูกกดปุ่มให้ช้าลง
ซานยาค่อยๆ วางกล้องถ่ายภาพด่วนในมือกลับไปที่ข้างเตียง
หลังจากวางกลับไปแล้ว
เซี่ยเหรินที่อยู่บนเตียงก็ลืมตาที่ยังงัวเงียขึ้นมา มองเห็นซานยาที่อยู่ด้านข้างทันที
"ท่านพ่อ ท่าน ท่าน ท่านตื่นแล้ว"