เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 - พยัคฆ์ร้ายไม่กินลูกตนเองหรือ?
ซูเหลาไท่เหยียเกิดจิตสังหารต่อซูเหิงเป็นครั้งแรก
หากซูเหิงนำเรื่องสกปรกที่เขาทำไปป่าวประกาศจริงๆ ทันทีที่ข่าวนี้ไปถึงหูของเซี่ยเหริน
อย่าว่าแต่พวกตนจะได้อยู่ในขบวนหมู่บ้านต้าเหอต่อไปเลย เกรงว่าแม้แต่ชีวิตก็คงถูกเซี่ยเหรินพรากไป
ด้วยเหตุนี้ ในแววตาของซูเหลาไท่เหยียจึงฉายแววความกระวนกระวายและร้อนรนออกมา
แต่ด้วยระดับสุนัขจิ้งจอกเฒ่าอย่างเขา ไม่นานก็ข่มอารมณ์เหล่านี้ลงไปได้
แสร้งทำเป็นใจเย็นและเยือกเย็น กลับมามีท่าทีจอมปลอมอีกครั้ง
"หลานปู่ เมื่อครู่พวกเราแค่ล้อเจ้าเล่นเท่านั้น เจ้าวางใจเถอะ พวกเราจะต้องช่วยเจ้าออกไปให้ได้"
ซูเหลาไท่เหยียตั้งใจจะเกลี้ยกล่อมซูเหิงให้สงบลงก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้ซูเหิงโวยวายจนเสียการ เกรงว่าคนที่เฝ้าอยู่ข้างนอกจะได้ยิน
ซูลี่ที่อยู่ด้านข้างเลิกคิ้วขึ้น เหลือบมองซูเหลาไท่เหยียแวบหนึ่ง