เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 - บาดแผลที่น่าตกตะลึง
เรื่องราวเหล่านี้ ไม่เพียงแต่เจียงหว่านเอ๋อร์เท่านั้นที่ร้อนใจอยากรู้
แม้แต่เซี่ยเหรินที่อยู่ภายในห้องก็รู้สึกใคร่รู้เช่นกันว่าเกิดสิ่งใดขึ้นในปีนั้น
หากจะบอกว่าเจียงซู่เจินทอดทิ้งเจียงหว่านเอ๋อร์วัยสิบขวบจึงหายตัวไปสิบห้าปี
แต่เจียงซู่เจินกลับไม่ได้นำเงินทองติดตัวไปเลยแม้แต่น้อย ทั้งโฉนดที่ดินและเงินตราในบ้านก็ไม่ได้สูญหายไปไหน
เจียงซู่เจินก้มหน้าลง สีหน้าของนางเผยให้เห็นถึงความซับซ้อนที่ยากจะบรรยาย
นางถอนหายใจยาว ราวกับตัดสินใจบางอย่างได้แล้ว จึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเจียงหว่านเอ๋อร์ผู้เป็นหลานสาว
"สิบห้าปีก่อน อาถูกพวกแก๊งค้ามนุษย์ลักพาตัวไป"
เจียงซู่เจินไม่อยากนึกถึงเรื่องราวในอดีตเลย มันเปรียบเสมือนการกรีดแผลเก่าของตนเองด้วยมือของนางเอง