กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 - ทำเอาเด็กกลุ่มหนึ่งร้องไห้เพราะความอยาก
เมื่อครู่นี้เขามองดูรอบๆ อย่างละเอียดแล้ว มั่นใจว่าไม่มีใครอยู่ จึงกล้าเข้าไปในพื้นที่มิติ
แต่เซี่ยเหรินคาดไม่ถึงเลยว่า หลังจากออกจากพื้นที่มิติแล้ว จะมาประจันหน้ากับเถี่ยหนิวที่นี่
ความลับเรื่องพื้นที่มิตินี้ ย่อมไม่อาจแพร่งพรายให้เถี่ยหนิวรู้ได้อย่างแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงต้องคิดหาข้ออ้างมาหลอกเถี่ยหนิวให้ได้
"เทพสวรรค์อะไรกัน ข้าก็ยืนอยู่ตรงนี้มาตั้งนานแล้ว"
"เจ้าเป็นอะไรไป ข้าเรียกเจ้าตั้งหลายคำ"
"แต่เจ้าทำเหมือนไม่ได้ยิน ไม่สนใจข้าเลยสักนิด"
เซี่ยเหรินเอ่ยโกหกอย่างแนบเนียน
เวลาที่คนเราเหนื่อยล้า สติสัมปชัญญะก็อาจจะเลอะเลือนไปบ้าง