เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 - รวมพลฉุกเฉิน
เซี่ยเหรินในเวลานี้ไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย เขาก้าวเดินราวกับบินไปตามทางเดินเล็กๆ ในภูเขา
แสงจันทร์สาดส่องลงมา ทอดเงายาวของเขาออกไป
และหน้าไม้ทดกำลังในมือของเขาก็ยังคงอยู่ในสถานะพร้อมยิง
หากได้ยินความเคลื่อนไหวใดๆ เขาจะใช้หน้าไม้ทดกำลังป้องกันตัวทันที
อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นช่วงกลางดึก ซ้ำยังอยู่ในป่าลึก ยากที่จะรับประกันได้ว่าจะไม่บังเอิญไปพบกับสัตว์ร้ายในภูเขาที่กำลังออกมาหาอาหาร
แน่นอนว่าหากไม่พบเจอเลยย่อมเป็นเรื่องดีที่สุด
มิเช่นนั้น คงต้องมีเรื่องยุ่งยากเพิ่มขึ้นมาอย่างแน่นอน
ตอนที่เซี่ยเหรินสะกดรอยตามเซี่ยเจา เขาได้ทิ้งสัญลักษณ์เฉพาะตัวเอาไว้ตามทาง เพื่อให้สามารถกลับไปยังที่พักชั่วคราวของกองคาราวานหมู่บ้านต้าเหอได้โดยไม่หลงทาง
บนต้นไม้ตามรายทาง มีสัญลักษณ์รูปกากบาทที่ถูกสลักด้วยมีด นี่คือสัญลักษณ์ที่เขาทิ้งเอาไว้