กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 - ปรุงอาหารเลิศรส
ครอบครัวไม่ได้กินเนื้อมาหลายวันแล้ว
ตอนนี้เมื่อเห็นเนื้อหมูป่าในตะกร้าสะพายหลัง พวกนางก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
เซี่ยเหรินยิ้มพร้อมกับพยักหน้า คนกำลังมีเรื่องน่ายินดีจิตใจย่อมเบิกบาน ตอนนี้อารมณ์ของเขาดีเป็นอย่างมาก
"ได้สิ อยากให้ท่านพ่อทำอะไรให้กินล่ะ"
เซี่ยเหรินอุ้มซานยาขึ้นมา เอ่ยด้วยใบหน้าเบิกบาน
"ทำอะไรก็ได้ ขอแค่เป็นของที่ท่านพ่อทำก็พอ"
ซานยาเงยหน้าขึ้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยด้วยดวงตาหยีโค้ง
ก่อนหน้านี้นางแทบจะไม่เคยกินเนื้อหมูป่าเลย จึงไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรเนื้อหมูป่าถึงจะอร่อย