กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 - หน้าเนื้อใจเสือ
ก่อนหน้านี้ หลังจากที่ภรรยาของเซียวเหลาซื่อทราบข่าวการตายของสามี นางก็ร้องไห้จนแทบขาดใจ รู้สึกราวกับว่าชีวิตนี้ไร้ซึ่งอนาคต
เป็นเพราะนางรู้ดีว่า เมื่อสามีสิ้นลม สตรีอ่อนแออย่างนาง โอกาสที่จะรอดชีวิตจากการหนีภัยแล้งไปจนถึงแดนใต้ได้นั้นแทบจะเป็นศูนย์
และหากในวันข้างหน้าตระกูลเซียวเกิดขาดแคลนเสบียงจนต้องทอดทิ้งใครสักคน นางจะต้องเป็นคนแรกที่ถูกเลือกอย่างแน่นอน
จุดจบสุดท้าย หากเบาหน่อยก็คงถูกผู้อพยพคนอื่นย่ำยีจนตาย หากหนักหน่อย ก็คงถูกตระกูลเซียวส่งไปเป็นมนุษย์เสบียง
สิ่งที่เรียกว่ามนุษย์เสบียง ไม่ใช่คนปลูกผัก
แต่คือการนำคนมาทำเป็นอาหาร
แม้แต่ความตายก็ไม่อาจกำหนดเองได้