เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 - การแก้แค้นของเซียวเหลาซื่อ
ยิ่งเดินทางลงใต้ ยิ่งพบเห็นศพมากยิ่งขึ้น
หลายศพตายเพราะความหิวโหยและโรคภัยไข้เจ็บ
บางศพก็ตายเพราะถูกทุบตีอย่างทารุณจนขาดใจตาย
ไม่มีผู้ใดคอยเก็บกวาดศพเหล่านั้น พวกเขาถูกทิ้งไว้ริมทางเพื่อไม่ให้เกะกะขวางทางผู้ที่เดินทางตามมาด้านหลัง
ศพจำนวนไม่น้อยที่ถูกทิ้งไว้กลางทุ่งนา ถูกผ่าท้องจนไส้พุงทะลักออกมา มีทั้งร่องรอยถูกสัตว์ป่ากัดทิ้งและร่องรอยที่เกิดจากฝีมือมนุษย์
ใช่แล้ว ผู้อพยพบางคนที่หิวโหยจนหน้ามืดตามัว ได้ลงมือกับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเอง แม้ว่าอีกฝ่ายจะสิ้นลมไปแล้วก็ตาม พวกเขาก็ไม่สน
เมื่อเห็นภาพอันน่าสลดใจเหล่านี้ เซี่ยเหรินกลับรู้สึกชาชินไปเสียแล้ว
ส่วนเจียงหว่านเอ๋อร์ ต้ายา เอ้อร์ยา และซานยา ในตอนแรกก็ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นบ่อยเข้า ตอนนี้ก็เริ่มจะชินชาไปแล้วเช่นกัน
พลบค่ำ