กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42: คลื่นเสียงความถี่ต่ำกว่าการได้ยิน
หลี่เค่อรับขลุ่ยหยกที่หวงเย่าซือส่งมาให้ ก่อนหันไปกล่าวกับเปาซีรั่ว
“ท่านป้า ขอเชิญถอยออกไปก่อนขอรับ”
ได้ยินดังนั้น หยางเถี่ยซินก็อุ้มภรรยาขึ้นทันที แล้วใช้วิชาตัวเบาทะยานออกไปไกล
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เค่อจึงเช็ดคราบน้ำลายบนขลุ่ยหยกจนสะอาด แล้วเริ่มเป่า
เสียงขลุ่ยที่ดังขึ้นทำให้หวงหรง กัวจิ้ง และมู่เนี่ยนฉือหันมองหน้ากัน ส่วนสีหน้าของหวงเย่าซือกลับดำทะมึนราวก้นหม้อในพริบตา
นั่นเพราะหลี่เค่อไม่รู้วิธีเป่าขลุ่ยเลยสักนิด เสียงที่เป่าออกมาไร้ท่วงทำนองโดยสิ้นเชิง ฟังระคายหูยิ่งนัก ราวกับมือใหม่กำลังหัดเป่าขลุ่ยไม่มีผิด
สำหรับหวงเย่าซือ นี่ช่างทรมานใจเหลือเกิน เขารู้สึกว่าหลี่เค่อกำลังทำให้ขลุ่ยหยกของตนแปดเปื้อน