กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25: เจ็ดนักพรตฉวนเจินตื่นตะลึง
เวลาค่อยๆ ผ่านพ้นไป เผลอเพียงครู่เดียวก็ล่วงเลยไปหนึ่งชั่วยามแล้ว
หลังการประลองของบรรดาศิษย์น้องที่เพิ่งเข้าสำนักได้สองสามปีสิ้นสุดลง ในที่สุดก็มาถึงช่วงประลองของศิษย์แกนหลัก ซึ่งน่าจับตามองกว่ามาก
“ออมมือให้แล้ว”
หวังจื้อจิ่น ศิษย์พี่ของหลี่เค่อซึ่งเป็นศิษย์คนโตในสายของห่าวต้าทง ประสานมือกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ได้รับคำชี้แนะมากมาย ไว้คราวหน้าค่อยพบกันใหม่”
หวังจื้อถ่าน ศิษย์คนรองของหม่าอวี้ เจ้าสำนักเฉวียนเจิน ประสานมือตอบ
“เอาละ ถึงตาข้าแล้ว”
ผู้เอ่ยขึ้นในยามนี้ก็คือเซินจื้อฝาน ศิษย์คนรองในสายของหวังฉู่อี
“ขอรับคำชี้แนะ”