เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7: ราชาอสูรหลี่เค่อ?
“ทำอะไรน่ะหรือ? ก็เห็นกันชัดๆ อยู่แล้วนี่
มันกำลังกินพวกเดียวกัน กลืนกินแก่นโลหิตอสูรของข้า!”
เพ่ยหลางซึ่งถูกชิงแก่นโลหิตอสูรไปจนหมดเรี่ยวแรง ทรุดกองอยู่กับพื้นเอ่ยพร้อมหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา
เมื่อเห็นสายตาที่เลี่ยนอวี้ซิ่งโซ่วหลางกับกานลู่ซื่อมี่หลีทอดมองมา เพ่ยหลางก็แค่นหัวเราะ
“พวกเจ้าถึงกับร่วมมือกับมัน รู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่?
โง่เง่า! ช่างเป็นพวกโง่เง่าสิ้นดี!
มันคือคนทรยศที่ท่านอู๋ฉ่านระบุชื่อให้จับตัวหรือสังหาร เพียงเพราะมันหลุดพ้นจากการควบคุมของท่านอู๋ฉ่านได้!
เพราะฉะนั้น มันจึงไม่เพียงฝ่าฝืนข้อห้าม ‘ห้ามกินพวกเดียวกัน’ ได้เท่านั้น แต่ยังแข็งแกร่งขึ้นได้เรื่อยๆ ด้วยการกินพวกเดียวกันอีกด้วย!”
กล่าวถึงตรงนี้ เพ่ยหลางก็ทอดมองหลี่เค่อด้วยแววตาที่เจือทั้งความอิจฉาและความหวาดกลัว