เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1: อสูรวิหารพุทธ
คืนนั้น ในวิหารพุทธแบบญี่ปุ่นแห่งหนึ่งแถบเขาเสียอู้ กลิ่นไม้ผุเน่าแผ่คลุ้งอยู่ภายใน
เบื้องหน้าพระพุทธรูปมีคนสองคนนั่งทรุดอยู่กับพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด
ทั้งสองเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ฝ่ายชายเอาตัวบังหญิงที่ทรุดอยู่บนพื้นไว้เบื้องหลัง บนร่างมีรอยกรงเล็บฉกรรจ์หลายแห่ง เลือดซึมออกมาจากบาดแผล
ดูจากการแต่งกายอย่างพระญี่ปุ่น เห็นได้ชัดว่าเขาคือเจ้าอาวาสของวิหารอันห่างไกลแห่งนี้
ฝ่ายหญิงสวมกิโมโนสีน้ำตาลซึ่งเป็นที่นิยมในยุคไทโช ดูท่าคงเป็นภรรยาของเจ้าอาวาส เพราะพระญี่ปุ่นไม่ได้ถูกห้ามแต่งงานมีบุตร
ส่วนผู้ที่ทำให้ทั้งสองหวาดกลัวอย่างหลี่เค่อ กำลังจ้องเขม็งไปยังเท้าขาวผ่องของหญิงสาวซึ่งโผล่พ้นชายชุดยาวอยู่รำไร และสั่นระริกด้วยความกลัว
น้ำลายหลั่งออกมาในปากไม่หยุด มือทั้งสองข้างสั่นน้อยๆ