กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 146 บ่ายนี้งีบให้เต็มอิ่ม คืนนี้จะได้เล่นต่อได้อีก
“จ้า ๆ ๆ พี่ไม่หัวเราะแน่นอน”
จั่วหลีเองก็ไม่รู้ว่าทำไม เวลาดูต้านมู่เต้นผ่านหน้าจอโทรศัพท์ถึงรู้สึกยั่วยวนนัก โดยเฉพาะตอนที่เขาบิดเอวเล็ก ๆ จนทำให้อยากยื่นมือเข้าไปในหน้าจอเพื่อลูบไล้เสียจริง
แต่ตอนนี้ตัวจริงอยู่ตรงหน้าแล้ว พอเต้นกลับไม่มีความรู้สึกยั่วยวนแบบนั้นเลย กลับดูตลกเสียมากกว่า
ต้านมู่เริ่มวาดลวดลายอีกครั้ง แค่บิดเอวได้นิดเดียว จั่วหลีก็เผลอหลุดพรูหัวเราะออกมาอีก
แต่ก็เพราะบรรยากาศที่ดูครึกครื้นขึ้นมาทันที ต้านมู่จึงหายตื่นเต้นไปสนิท
เขายื่นมือออกไป “หลีเป่าเป้า อย่าหัวเราะเลย มาเถอะ อยากลองเต้นด้วยกันไหม?”
“เอาสิ”