กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 ไปนครเซี่ยงไฮ้
เมื่อเปลี่ยนเป็นเสื้อแขนสั้น ท่อนแขนไร้สิ่งปกปิด จึงเห็นรอยช้ำสีม่วงคล้ำเต็มไปหมดเมื่อมองปราดเดียว
นี่เป็นเพียงแค่บนท่อนแขนเท่านั้น ตามร่างกายต้องมีมากกว่านี้แน่นอน
เมื่อเห็นภาพนี้ เย่เคอเคอรู้สึกเพียงว่าตลอด 20 ปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเจ็บปวดใจเช่นนี้ และเป็นครั้งแรกที่โกรธแค้นถึงเพียงนี้
“คนสารเลว คนสารเลวที่น่าตาย พี่ พี่รออยู่นี่นะ เดี๋ยวผมจะไปจัดการสั่งสอนมันให้พี่เอง”
เย่เซวียนรั้งเขาไว้พร้อมส่ายหน้า เสียงสะอื้นดังขึ้นอีกครั้ง: “เคอเคอ อย่าไปหาเรื่องใส่ตัวเลย มันมีเพื่อนเยอะ ทั้งญาติยังแยะ เราไปมีเรื่องกับมันไม่ได้หรอก”