กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 84 จะไปที่บ้านฉันไหม?
ตอนเที่ยงวัน ทั้งสองคนก็หิ้วถังที่ใส่สัตว์ทะเลเต็มถังเดินทางกลับ
อย่างไรเสียจั่วหลีนับว่าเป็นเพียงคนมาลองสัมผัสบรรยากาศเท่านั้น เล่นไปสองชั่วโมงก็ถือว่าเพียงพอแล้ว ยังมีเปลือกหอยสีสันสวยงามติดไม้ติดมือมาด้วยไม่น้อย
จั่วหลีนั่งบนเบาะหลังรถจักรยานไฟฟ้า หลังจากผ่านช่วงถนนที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อนั่นอีกครั้ง ในที่สุดก็กลับมาถึงถนนใหญ่
“พี่หลีคะ ไม่มีรอยยุงกัดพี่เลยจริงๆ ด้วย น่าอัศจรรย์จังค่ะ”
รถจักรยานไฟฟ้าจอดลง จั่วหลีต้องการเปลี่ยนรองเท้า รองเท้าบูทอับชื้นใส่แล้วไม่สบายเท้า สู้เปลี่ยนเป็นรองเท้าส้นสูงคู่เล็กของเธอดีกว่า
เย่เคอเคอฉวยโอกาสนี้สังเกตแขนของจั่วหลีอย่างละเอียด แล้วก็ไม่เห็นรอยแผลที่เกิดจากยุงกัดเลยจริงๆ