กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 38 สิ่งที่คุยก็คุยไม่ได้ จะแตะก็แตะไม่ถึง
ใต้แสงไฟถนน
คนสองคนยืนประจันหน้ากัน
เหยียนหยางประหม่าจนต้องคอยแกะฝ่ามือตัวเองอยู่ตลอด
เมื่อครู่ตอนอยู่ตรงลานดินมองไม่ค่อยชัด แต่ตอนนี้ก็ได้เห็นโฉมหน้าของ ‘หลีผู้เลอโฉม’ เสียที
ภายใต้แสงไฟถนน ผิวของเธอขาวจนสะท้อนแสง บนใบหน้าไม่มีรอยตำหนิแม้แต่นิด อีกทั้งยังไม่ได้แต่งหน้าจัดจ้าน ผมสีชมพูอ่อนนั้นหนานุ่มสลวย ราวกับทุกเส้นผมคือเส้นไหม
เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตารูปเมล็ดอัลมอนด์อันงดงามจ้องเขม็งมาที่เขา
เขาเตือนตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่าอย่าได้มอบใจให้ ความรู้สึกดีทั้งหมดล้วนมาจากเงินทอง แต่ในวินาทีนี้ เขาไม่อาจควบคุมหัวใจตัวเองได้อีกต่อไป และได้ตกหลุมรักเธออย่างบ้าคลั่ง