เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 ผมสีชมพูโทนหม่น
ห่างออกไปพันลี้
รถไฟขบวนเขียวที่มุ่งหน้าสู่เมืองหรงกำลังเนืองแน่นไปด้วยผู้คน
เนื่องจากเพิ่งปล่อยปิดเทอมฤดูร้อน ปริมาณผู้โดยสารจึงสูง รถไฟโบราณขบวนนี้จึงถูกนำกลับมาใช้งานอีกครั้ง
ตรงรอยต่อระหว่างตู้โดยสาร หนุ่มเกรียนกลุ่มหนึ่งและสาวเกรียนหนึ่งคนกำลังนั่งยองอิงแอบอยู่ด้วยกัน
บริเวณนี้ค่อนข้างใกล้กับห้องน้ำ ประกอบกับกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหลากหลายชนิดในตู้โดยสารที่ผสมปนเปกัน ทำให้มีกลิ่นเหม็นอย่างยิ่ง
ชายหนุ่มลายสักที่แขนกำหมัดแน่น ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห หากไม่ใช่เพราะไอ้เดรัจฉานตัวนั้นในเกม 'เกมราชัน' พวกเขาไม่จำเป็นต้องเสียเงินมากมายขนาดนี้ แล้วยังต้องมาลำบากแบบนี้อีก
ให้ตายเถอะ!
พอนึกถึงว่าจะต้องผ่อน 'ฮวาเป้ย' ไปอีกหลายเดือน ก็โมโหจนแทบอยากจะตะโกนออกมาดังๆ