ตอนที่ 16 หงส์ทองโผบินจากขุนเขา 16 [มื้อใหญ่]

เมื่อมาถึงโรงอาหาร เฉินฮ่าวก็พาพวกเขาขึ้นไปยังชั้นบนสุดทันที

ฟางจื้อหย่วนมาที่นี่เกือบหนึ่งปีแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ขึ้นมาถึงชั้นนี้ ต่างจากห้องโถงชั้นล่างที่เต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงอึกทึก ชั้นบนสุดมีห้องส่วนตัวขนาดเล็กตั้งกระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ ทางเดินปูด้วยพรม แสงไฟนุ่มนวล และในอากาศลอยอบอวลด้วยกลิ่นหอมประณีตกว่ากลิ่นอาหารในโรงอาหาร

เห็นได้ชัดว่าเฉินฮ่าวมาที่นี่บ่อย เขาผลักประตูห้องหนึ่งตรงสุดทางเดินอย่างคุ้นเคย ภายในห้องไม่ได้กว้างนัก มีโต๊ะกลมหนึ่งตัว เก้าอี้ไม่กี่ตัว และมองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของมหาวิทยาลัยจากนอกหน้าต่าง

หลังสั่งอาหารเสร็จ ฟางจื้อหย่วนก็ถอนหายใจกับระบบ 188 “ในที่สุดฉันก็ได้กินของดี ๆ แล้ว ไม่ง่ายเลยจริง ๆ”