กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 88 ชอบเล่นมีดนักหรือ? จงหมอบลงไปตรงนั้นเสีย!
เฉินชิ่งอวี๋โกรธจัดจนแทบจะหัวเราะออกมา
เขาเคยพบเจอคนไร้ยางอายมามาก ทว่าไม่เคยพบเจอใครที่ไร้ยางอายถึงเพียงนี้มาก่อนเลยจริงๆ
ทว่าเดิมทีเขาก็เป็นคนพูดจาไม่เก่งนัก จึงทำได้เพียงอ้าปากด่ากราดออกไปอีกครั้ง “ตดหมาของมารดาพวกเจ้าสิ แม่น้ำออกจะกว้างใหญ่ปานนี้ อยากกินก็ไปจับเอาเองไม่เป็นหรืออย่างไร”
“พวกข้าขุดเจาะน้ำแข็งกันมาทั้งวัน พอจับปลาขึ้นมาได้พวกเจ้าก็จะมาขอแบ่ง คิดว่าบ้านข้าเป็นพวกรังแกได้ง่ายๆ หรืออย่างไรกัน”
เจียงเฉินมองดูเหตุการณ์ตรงหน้า ในใจก็อดทอดถอนใจขึ้นมาไม่ได้
นี่แหละคือสาเหตุที่เขาไม่ยอมเจาะน้ำแข็งเพื่อเก็บหินหยก และไม่ค่อยอยากจะมาเจาะน้ำแข็งจับปลาในลำน้ำช่วงนี้สักเท่าไร
หากจะกล่าวถึงผู้คนในแถบชนบท ระหว่างเพื่อนบ้านด้วยกันเองก็ไม่ได้รักใคร่ปรองดองกันอย่างที่เห็นภายนอกหรอก
ทว่าหากมีคนนอกเดินทางเข้ามาสร้างเนื้อสร้างตัวหรือได้โชคลาภในหมู่บ้าน ชาวบ้านภายในหมู่บ้านก็จะร่วมแรงร่วมใจกันต่อต้านคนนอกเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันทันที
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องขอแบ่งเนื้อติดมือกลับไปให้ได้สักชิ้น มิเช่นนั้นก็จะรู้สึกว่าตนเองเสียเปรียบอย่างมหันต์