กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 69 ครอบครัวนั่งล้อมวง แสงตะเกียงอบอุ่นใจ
“ก็ใช่เจ้าค่ะ ในหมู่บ้านมีเกวียนลาคันนี้คันเดียวที่เข้าเมืองได้ ข้าก็เลยทำได้เพียงขออาศัยไปด้วย”
เสิ่นเยี่ยนชิวแสร้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย ทว่าฝ่ามือกลับกำแน่นจนชุ่มเหงื่อ
“เจ้าเห็นข้าเป็นเด็กสามขวบหรืออย่างไร”
เสิ่นหลั่งได้สติกลับมาตั้งนานแล้ว โทสะที่เพิ่งกดข่มลงไปพลันปะทุพุ่งสูงขึ้นอีกครา น้ำเสียงก็เย็นชาลงหลายส่วน
“ข้าเคยเตือนเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ พวกไพร่ป่าบ้านนอกเหล่านี้ ไม่มีฝีมืออย่างอื่น ดีแต่ใช้คำหวานหลอกล่อสตรีไปวันๆ”
“พอได้ตัวแล้ว หันหลังกลับก็ทอดทิ้งอย่างไม่ไยดี แล้วออกไปเสาะหาหญิงใหม่”
เสิ่นเยี่ยนชิวก้มหน้าไม่โต้เถียง ทว่าในใจกลับปั่นป่วนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
เจียงเฉินเป็นคนบ้านนอกไร้ฝีมืออย่างนั้นหรือ
เขาล่าสัตว์ได้ ความคิดหลักแหลม สามารถพูดคุยกับเทพธิดาตานเฟิ่งที่คนอื่นไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้พบหน้าได้อย่างถูกคอ