ตอนที่ 61 พังมัน! พังให้ข้าเดี๋ยวนี้!

ตอนที่ 61 พังมัน! พังให้ข้าเดี๋ยวนี้!

เมื่อถูกสายตาเช่นนี้จ้องมอง เสิ่นเยี่ยนชิวก็ขยับหลบไปด้านหลังของเจียงเฉินเล็กน้อย

เจียงเฉินเห็นสายตานี้ ดวงตาทั้งคู่ก็หรี่ลงเล็กน้อย

หากก่อนหน้านี้เพียงแค่อยากให้เฉินเจ๋อขายหน้า ยามนี้เขากลับอยากจะหาโอกาสจับอีกฝ่ายมาซ้อมสักยกเสียแล้ว

หวังเซี่ยงตงกลืนน้ำลายลงคอ เดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเฉินเจ๋อก่อนเป็นคนแรก พลางค้อมกายลงเล็กน้อย "คุณชายเฉิน แม่นางตันเฟิ่งให้ข้าน้อยนำความมาเรียนตอบท่านขอรับ"

"ขอบพระคุณในน้ำใจไมตรีของท่าน แต่ข้าน้อยคงไม่ขอพบหน้าขอรับ"

กล่าวพลาง เขายื่นกล่องผ้าไหมส่งคืนกลับไป "ส่วนมงกุฎหงส์ชิ้นนี้ ก็ขอเชิญท่านนำกลับคืนไปตามเดิมด้วยขอรับ"

คำว่าขอบพระคุณในน้ำใจไมตรีอะไรนั่น ย่อมเป็นคำที่เขาจงใจเติมแต่งเข้าไปเอง

เขาก็กลัวว่าเฉินเจ๋อจะบันดาลโทสะจนพังหองิ้วของเขาจนยับเยินเช่นกัน

"ว่าอย่างไรนะ?" รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินเจ๋อพลันแข็งค้างไปในชั่วพริบตา