ตอนที่_196_เส้นทางสู่แกนกลาง

ตอนที่ 196: เส้นทางสู่แกนกลาง

เมื่อข้ามผ่านประตูสีทองที่แตกกระจาย ไททันก็เข้าสู่ทางเดินยาวสายหนึ่ง

บรรยากาศของที่นี่แตกต่างจากทุกพื้นที่ก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง

ไม่มีท่อลำเลียงทางอุตสาหกรรม ไม่มีถังเพาะเลี้ยงชีวภาพ และไม่มีโครงสร้างผลึกที่ชวนให้รู้สึกไม่สบายใจเหล่านั้น

พื้นเป็นสีดำสนิท ราวกับขัดเงาขึ้นมาจากหินออบซิเดียนทั้งแผ่น สะท้อนเงาร่างที่ชำรุดทรุดโทรมของไททัน

กำแพงเป็นสีขาวบริสุทธิ์ ปราศจากการตกแต่งใดๆ มีเพียงแสงสีขาวนุ่มนวลที่ไม่แสบตาแผ่ออกมา

เพดานสูงจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด กลืนหายเข้าไปในความมืด

การตัดกันอย่างถึงที่สุดระหว่างขาวกับดำเช่นนี้ ให้แรงกดดันทางสายตาอย่างรุนแรง

ที่นี่ไม่เหมือนห้วงอวกาศแห่งความเป็นจริง แต่เหมือนมโนทัศน์ทางเรขาคณิตเชิงนามธรรมมากกว่า