ตอนที่_187_แม่น้ำสีชมพู

ตอนที่ 187: แม่น้ำสีชมพู

ไททันบดขยี้เมือกกึ่งโปร่งแสงบนพื้น ตัวรถอันหนักอึ้งค่อยๆ แล่นเข้าสู่ม่านหมอกสีชมพูผืนนั้น

ความชื้นในอากาศของที่นี่แตะระดับอิ่มตัว ทัศนวิสัยมองเห็นได้ไม่ถึงสิบเมตร

ค่าตัวเลขอุณหภูมินอกห้องคนขับกำลังไต่สูงขึ้น โดยคงอยู่ที่ราวสี่สิบองศาเซลเซียส นี่เป็นสภาพแวดล้อมที่ไม่เพียงเหมาะต่อการแพร่พันธุ์ของแบคทีเรีย แต่ยังเหมาะกับการเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อชีวภาพขนาดใหญ่บางชนิดอีกด้วย

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเข้มข้นหวานเลี่ยน มันไม่ใช่ความหอมหวนของดอกไม้ผลไม้ตามธรรมชาติ หากแต่เป็นกลิ่นระเหยของสารประกอบเอสเทอร์ที่ผ่านการสกัดบริสุทธิ์ทางอุตสาหกรรมขั้นสูงผสมผสานกับกรดอะมิโน

กลิ่นนี้มุดแทรกเข้าสู่โพรงจมูก ชวนให้เกิดความรู้สึกพะอืดพะอมตามสัญชาตญาณทางกายภาพ

เมื่อไททันรุกคืบเข้าไปลึกขึ้น ม่านหมอกค่อยๆ เจือจาง สายตาก็เปิดกว้างขึ้นในทันใด