เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 159: หน่วยมนุษย์ปักษา
ริมขอบชั้นสตราโตสเฟียร์ที่ระดับความสูงสองหมื่นเมตร อากาศเบาบางจนราวกับความว่างเปล่า มีเพียงลมหนาวเสียดกระดูกที่พัดกรีดผ่านดาดฟ้าของนครราตรีนิรันดร์ด้วยความเร็วสามร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง
ที่นี่คือเขตแดนต้องห้ามของสิ่งมีชีวิต อุณหภูมิคงที่อยู่ที่ติดลบห้าสิบห้าองศาเซลเซียส อินทรียสารใดก็ตามที่เปิดโล่งสู่ภายนอกจะตายลงภายในไม่กี่วินาทีเพราะของเหลวในร่างกายเดือดพล่านและแข็งตัว
หมาป่าขาวยืนอยู่ที่ขอบดาดฟ้าด้านนอกสุด รองเท้าบูตแม่เหล็กใต้ฝ่าเท้ายึดเกาะกับพื้นผิวโลหะผสมอันเย็นเยียบ ส่งเสียงหึ่งความถี่ต่ำอันหนักทึบออกมา
เขาสวมชุดบินวิงสูทระดับสูงรุ่นอวี่เยี่ยนที่สั่งทำพิเศษ ยุทโธปกรณ์ทางยุทธวิธีชนิดนี้ที่ผสานขึ้นจากเส้นใยเคฟลาร์หลายชั้นร่วมกับเจลชีวภาพ ห่อหุ้มร่างเขาทั้งตัวไว้ราวกับมัมมี่สีดำ
จอแสดงผลบนกระบังหน้าฉายกระแสข้อมูลสีเขียวออกมา แสดงความเร็วลม ความกดอากาศ ปริมาณออกซิเจน และเป้าหมายที่อยู่ห่างออกไปห้าพันเมตร
“เทียนเฉวียน” เรือธงแห่งหอคอยสูงลอยลำอยู่เหนือทะเลเมฆ ราวกับเกาะสีดำอันหยิ่งยโสและโดดเดี่ยว