กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 157: กำแพงเมืองเหนือ
เมื่อนครราตรีนิรันดร์แล่นทะลวงผ่านกำแพงเมฆฝนฟ้าคะนองผืนสุดท้าย โลกทั้งใบราวกับถูกกดปุ่มหยุดนิ่งไปในชั่วพริบตา
ตรงหน้าไม่ใช่ทะเลเมฆสีเทาที่ม้วนตัวปั่นป่วนอีกต่อไป แต่เป็นผืนฟ้าห้วงน้ำเงินกระจ่างใสชวนให้อึดอัดหายใจไม่ออก
แสงอาทิตย์เมื่อปราศจากการกระเจิงของชั้นบรรยากาศก็แปรเปลี่ยนเป็นแสบตาและซีดขาว ส่องตรงลงมายังความสูงเหนือผืนดินหลายหมื่นเมตร
ภายใต้ฉากหลังอันบริสุทธิ์จนเกือบจะเงียบงันเป็นแดนร้างนี้เอง ทิวเขาสีดำห้าลูกกำลังลอยนิ่งอยู่อย่างเงียบเชียบ ณ ปลายสุดของเส้นทางบิน
นั่นคือฝูงเรือบรรทุกอากาศยานและอวกาศชั้นเลวีอาทานของหอคอยสูง
สิ่งปลูกสร้างที่ใหญ่โตและดุร้ายน่าเกรงขามที่สุดในประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมของมนุษยชาติ