เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 155: รวมเข้าสังกัด
บนลานจอดของนครราตรีนิรันดร์อบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนจมูกของเชื้อเพลิงราคาถูก มันเป็นกลิ่นเหม็นหึ่งเฉพาะตัวที่ผสมปนเปกันระหว่างแอลกอฮอล์เกรดต่ำ ไฮโดรคาร์บอนที่เผาไหม้ไม่สมบูรณ์ และน้ำมันเครื่องเก่าเก็บ ซึ่งไม่เข้ากับกลิ่นอายโอโซนอันเย็นยะเยือกดั้งเดิมของป้อมปราการเหล็กกล้าอันยิ่งใหญ่แห่งนี้เลยแม้แต่น้อย
เรือเหาะโจรสลัดหลายสิบลำที่เพิ่งร่อนลงจอดเปรียบเหมือนฝูงขอทานเสื้อผ้าขาดวิ่นเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล จอดเบียดเสียดกันอยู่บนดาดฟ้าโลหะผสมสีขาวบริสุทธิ์
ถุงลมที่ปะชุนจนพรุนของพวกมันสั่นสะท้านเบาๆ ในลมหนาว เครื่องยนต์ยังคงหยดน้ำมันเสียสีดำข้นลงมา แอ่งน้ำมันสกปรกขังนองเป็นจุดๆ บนพื้นดาดฟ้า ท่อไอเสียพ่นควันสีเขียวจางขาดๆ หายๆ ออกมาเพราะประสิทธิภาพการเผาไหม้ต่ำเตี้ย ควันแสบจมูกกระจายหายไปอย่างรวดเร็วในกระแสลมแรงของชั้นสตราโตสเฟียร์ แต่กลับทิ้งคราบรอยที่ยากจะลบเลือนเอาไว้
หลินฮ่าวยืนอยู่บนจุดชมวิวของหอบัญชาการบนที่สูง เขาทอดสายตามองลูกน้องกลุ่มใหม่ที่เพิ่งรับเข้ามาฝูงนี้อย่างเย็นชาผ่านกระจกกันกระสุนหนาเตอะ
โจรอากาศกลุ่มนี้มีประมาณห้าร้อยคน พวกเขาสวมเกราะเศษเหล็กปะติดปะต่อสารพัดรูปแบบ บ้างก็สวมหมวกหนังนักบินยุคเก่า บ้างก็สวมหน้ากากช่วยหายใจขึ้นสนิมครอบไว้บนใบหน้า เวลานี้ทุกคนต่างขดตัวอยู่ในเงามืดของเรือเหาะเหมือนฝูงนกคุ่มที่ตื่นตกใจ
ในแววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อเหล่าทหารยามจักรกลสีดำที่อยู่รายล้อม