เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 138: หัวหาด
นี่คือการลงจอดแบบกระแทกพื้นอย่างรุนแรง
สายพานของรถไททันล็อกตายไปนานแล้ว มันจึงไม่ต่างจากก้อนเหล็กหนักแปดสิบตันที่กระแทกลงบนพื้นโลหะผสมของโรงเก็บหุ่นรบหมายเลข 72
แรงเฉื่อยไม่อาจสลายไปได้
ตัวรถไถลครูดไปท่ามกลางประกายไฟระยิบระยับ แผงโครงเหล็กซ่อมบำรุงหนักแถวหนึ่งถูกชนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ท่อเหล็กปลิวกระจายว่อนเหมือนไม้จิ้มฟัน เครื่องบินลำเลียงลำหนึ่งที่จอดอยู่บนแท่นยกถูกเกราะด้านข้างของรถไททันเฉี่ยวชน ปีกหักสะบั้นทันตา น้ำมันเชื้อเพลิงอากาศยานรั่วทะลักไหลนองเต็มพื้น
“ซี้ด——”
รถไททันพุ่งชนเข้ากับเสารับน้ำหนักเส้นผ่านศูนย์กลางสามเมตรอย่างจัง จึงค่อยหยุดนิ่งลงได้
พื้นผิวเสารับน้ำหนักยุบตัวลง ฉนวนกันไฟหลุดร่วงกราวเป็นแผ่นใหญ่ เกราะส่วนหัวของรถไททันบิดเบี้ยวเสียรูป ตะแกรงระบายความร้อนพ่นไอน้ำสีขาวพวยพุ่งออกมา
ภายในโรงเก็บหุ่นรบเงียบสงัด มีเพียงเสียงกระแทก "โครม โครม" ดังมาจากใบพัดพัดลมระบายอากาศที่เสียหายอยู่ไกลๆ
แสงไฟสลัวราง สัญญาณไฟฉุกเฉินสีแดงเหนือศีรษะหมุนวนสาดส่อง ทอดเงาทอดยาวหดสั้นวูบวาบ