กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 132: ปลอกคอของหมาป่า
หุบเขาพายุแม่เหล็ก
ความเร็วลมยี่สิบสี่เมตรต่อวินาที ความเข้มข้นของอนุภาคประจุไฟฟ้าในอากาศพุ่งแตะระดับสูงสุด หน้าจอเรดาร์กลายเป็นสัญญาณหิมะขาวพร่า อุปกรณ์ตรวจจับอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดกลายเป็นเพียงของประดับ
ไททันจอดสงบนิ่งอยู่ใต้ร่มเงาของหน้าผาหิน กำลังชาร์จพลังงานฉุกเฉิน
เถี่ยโส่วพาฝูงแมงมุมซ่อมบำรุงทำการเชื่อมอยู่บนแผ่นเกราะ ประกายไฟถูกลมพายุพัดกระจัดกระจายไปในพริบตา
หมาป่าขาวหมอบราบบนหินก้อนหนึ่งที่ยื่นออกมา ณ จุดสูงสุดของหุบเขา
บนร่างของเขาคลุมด้วยผ้าห่มกันความร้อนทอจากเส้นใยตะกั่ว ทำให้ทั้งร่างกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับหินสีเทาแกมแดง