กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 120: ไวรัสประกายไฟ
สุสานเศษเหล็ก ค่ายพักชั่วคราว
ไททันจอดสงบนิ่งอยู่ใต้เงาหินผาขนาดยักษ์ หนวดกลสิบกว่าเส้นกำลังแยกชิ้นส่วนซากที่เหลือของ “เซราฟ” ในขั้นตอนสุดท้าย
หลินฮ่าวยืนอยู่หน้าโต๊ะปฏิบัติงาน บนโต๊ะมีเศษชิ้นส่วนโลหะสีขาวเงินขนาดเท่าฝ่ามือวางอยู่หนึ่งชิ้น
นั่นคือเศษเกราะแกนกลางของหุ่นเกราะของเจียไป่หลุน หรือที่เรียกกันว่า “โลหะผสมศักดิ์สิทธิ์”
มันกำลังขยับ
แม้จะหลุดออกจากตัวหุ่น แม้จะถูกตัดขาดจากแหล่งพลังงาน แต่โลหะชิ้นนี้ก็ยังคงเลื้อยตัวไปมาอย่างช้าๆ
โมเลกุลบนพื้นผิวของมันพยายามจัดเรียงตัวใหม่ ขอบรอยแตกมีเส้นใยละเอียดที่ยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่ายื่นออกมานับไม่ถ้วน พยายามจับอนุภาคโลหะรอบๆ เพื่อซ่อมแซมตัวเอง