ตอนที่_101_เลือดเนื้อเปราะบาง

ตอนที่ 101: เลือดเนื้อเปราะบาง

“อัปลักษณ์?”

ศีรษะมนุษย์ครึ่งซีกที่ฝังอยู่บนยอดเครื่องยนต์ไอน้ำของดยุกฟันเฟืองกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ดวงตาขวาอันขุ่นมัวฉายแววตะลึงงันไปวูบหนึ่ง ก่อนจะถูกความเดือดดาลไร้ที่สิ้นสุดกลืนกินไปจนหมด

“แกกล้าดียังไงมาบอกว่าฉัน...อัปลักษณ์?!”

“ตูม——”

เมื่ออารมณ์ของเขาปะทุ ร่างจักรกลมหึมาเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง ท่อไอเสียทั้งหกท่อด้านหลังพ่นควันดำหนาทึบออกมาพร้อมกัน ราวกับอสูรไอน้ำที่กำลังคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว อุณหภูมิทั่วทั้งห้องโถงใหญ่คล้ายจะพุ่งสูงขึ้นอีกหลายองศาในพริบตา

“โง่เขลา! ผิวเผิน! สิ่งมีชีวิตฐานคาร์บอนสมองทึบ!”

เสียงของดยุกดังกึกก้องผ่านโทรโข่งทองแดงขนาดยักษ์ตรงหน้าอก สะเทือนจนฝุ่นผงบนเพดานห้องโถงใหญ่ร่วงกราวลงมา

“แกรู้จักความงามด้วยเหรอ? ดูผิวหนังที่บอบบางของแกสิ แค่กรีดทีเดียวก็ขาด! ดูกระดูกที่อ่อนยวบของแกสิ แค่หักทีเดียวก็สะบั้น! แกมีเลือดออก เจ็บป่วยได้ แก่ตัวเป็น แถมยังเน่าเปื่อยตายได้แค่เพราะรังสีนิดๆ หน่อยๆ!”