เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 87: พังทลายโซ่ตรวนแห่งยุคเก่า
“โครมคราม——!!!”
เครื่องยนต์นิวเคลียร์ของไททันโอเวอร์โหลดจนถึงขีดจำกัดทางกายภาพ เสียงจากกังหันไม่ใช่เสียงหวีดแหลมอีกต่อไป แต่เป็นเสียงคำรามกระชากใจราวกับสัตว์ร้ายใกล้ตาย เครื่องขับดันแบบพ่นน้ำสี่ตัวตรงส่วนท้ายปั่นกวนน้ำทะเลขุ่นข้นอย่างบ้าคลั่ง ลากฟองสุญญากาศสีขาวเป็นทางยาวสี่สาย ตีนตะขาบหมุนฟรีสะบัดอย่างบ้าคลั่งบนหินแข็งใต้ก้นทะเล เสียดสีจนเกิดประกายไฟเจิดจ้าและไอน้ำอุณหภูมิสูง
ร่างเหล็กกล้าหนักกว่าสองร้อยตัน เวลานี้แปรสภาพเป็นหัวกระแทกเจาะเกราะทมิฬ พุ่งชนมือจักรกลยักษ์ที่ขวางอยู่หน้าประตูอาร์กอย่างไร้ความลังเล
มือยักษ์ข้างนั้นดูราวกับมีสติปัญญาดึกดำบรรพ์บางอย่าง มันรับรู้ได้ถึงการต่อต้านและภัยคุกคามจากมดปลวก นิ้วทั้งห้าที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำและมีท่อไฮดรอลิกปูดโปนดั่งเส้นเลือดกางออกอย่างดุดัน แกนพลังงานสีแดงตรงกลางฝ่ามือระเบิดแสงแสบตา น้ำทะเลโดยรอบเดือดพล่านในพริบตาด้วยความร้อนสูง
มันไม่ได้แค่ขัดขวางธรรมดาอีกต่อไป หากแต่ฟาดลงมาใส่ไททันอย่างรุนแรงด้วยพลังดั่งสายฟ้าฟาด!
เปรียบเสมือนยักษ์ผู้พิโรธ หมายจะตบด้วงที่ไม่รู้จักตายซึ่งบังอาจพุ่งเข้าใส่ตนให้แบนคามือ
เงาทมิฬขนาดยักษ์เข้าปกคลุมห้องคนขับ แรงกดดันถาโถมจนแทบหายใจไม่ออก
“มันกำลังจะตบลงมาแล้ว! เกราะรับแรงกระแทกทื่อๆ แบบนี้ไม่ไหวแน่!” เถี่ยโส่วมองฝ่ามือยักษ์ที่ร่วงหล่นลงมาเหนือศีรษะพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง