ตอนที่_068_ฝันร้ายที่ไม่อาจสลัดพ้น

ตอนที่ 68: ฝันร้ายที่ไม่อาจสลัดพ้น

ในที่สุดร่างอันมหึมาและสะบักสะบอมของไททันก็เกยตื้นขึ้นบนเกาะโขดหินสีดำอันโดดเดี่ยว

ความจริงแล้วที่นี่คือเกาะหินบะซอลต์ที่เกิดจากการปะทุของภูเขาไฟใต้ทะเล มีขนาดเพียงไม่กี่สนามบาสเกตบอล ราวกับฟันผุซี่หนึ่งที่งอกโผล่ขึ้นมาอย่างประหลาดบนผืนน้ำสีดำ บนเกาะโล่งเตียนไร้พืชพรรณใดๆ มีเพียงหินภูเขาไฟอันแหลมคมกับมูลนกสีขาวหนาเตอะที่กลายเป็นหินไปแล้ว ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีแม้แต่เงาของนกทะเลกลายพันธุ์สักตัวก็ตาม

ลมหนาวหวีดหวิว พัดพาเกล็ดน้ำแข็งปนเกลือซัดเข้าใบหน้าจนเจ็บแสบ

หลินฮ่าวกับเถี่ยโส่วรีบกระโดดลงจากรถทันที ฝ่าลมหนาวติดลบสามสิบองศาเซลเซียสเพื่อเร่งซ่อมแซมช่วงล่างที่เสียหายอย่างหนัก

เมื่อไฟฉายแสงแรงสูงส่องไปยังใต้ท้องรถ แม้แต่เถี่ยโส่วผู้ผ่านศึกมานับร้อยก็ยังอดสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บไม่ได้

"นี่... นี่มันเหมือนโดนเชือดเฉือนเป็นพันๆ แผลชัดๆ"