เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 ส่งข่าวแจ้งเบาะแส
ก็ไม่รู้ว่าแก่นผลึกนี้จริงหรือปลอม เซียนเทียมสวีจึงหยิบแก่นผลึกระดับสองขั้นต้นขึ้นมาเม็ดหนึ่ง แล้วเอาเข้าปากใช้ฟันกัดอย่างแรง พบว่าแก่นผลึกแข็งจนกัดไม่เข้าแถมข้างบนยังไม่หลงรอยฟันไว้ กล่าวคือ นี่คือแก่นผลึกซอมบี้ระดับสองขั้นต้นของจริง
เซียนเทียมสวีไม่เกรงใจเช่นกัน เก็บแก่นผลึกเหล่านี้ไว้ตรงๆ แล้วเอ่ยปากชวนด้วยความกระตือรือร้นว่า "พี่กู แก่นผลึกพวกนี้เพียงพอเป็นตั๋วอาหารสำหรับมื้อหนึ่งแล้ว"
กูเต๋าได้ยินว่ากินได้แค่คื้อเดียวก็ปวดลูกอัณฑะนิดหน่อย แก่นผลึกเหล่านี้คือสิ่งที่เขาแลกมาด้วยชีวิต เอาไปที่ศูนย์ซื้อขายทางการ อย่างน้อยกู้อาจจะแลกอาหารกินได้เป็นสิบวันครึ่งเดือนเหลือเฟือ พอมาอยู่กับยุนซิน ตรงนี้กลับไม่ค่อยมีค่าซะแล้ว
แต่กูเต๋าก็ไม่ใช่คนใจแคบ แก่นผลึกพวกนี้เอาไว้ค่อยไปเก็บใหม่ได้ แต่ในวันสิ้นโลก การอยากกินอาหารดีๆ สักมื้อนั้นยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์ ยอมเสียแก่นผลึกก้อนใหญ่เพื่อหาของอร่อยใส่ท้องสักมื้อก็ไม่เลว
เซียนเทียมสวีรีบกวักมือเรียกให้กูเต๋านั่งลง "พี่กู นั่งก่อนๆ เดี๋ยวผมตักข้าวให้ พี่จะกินข้าวสวยราดน้ำพริกเหล่ากานมา หรือจะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปร้อนๆ หอมๆ ก่อนดี"