เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 เจอเพื่อนร่วมชั้น
หวังปังจื่อพาอวิ๋นซินเดินลัดเลาะไปตามทางเส้นเล็ก ออกจากตัวเมือง ปีนข้ามภูเขาใหญ่ลูกหนึ่ง ก็มาถึงฐานดวงอาทิตย์แดง
หวังปังจื่อชี้ไปยังสิ่งปลูกสร้างที่ไม่ไกลออกไปแล้วกล่าวว่า "หัวหน้า ที่นี่คือฐานดวงอาทิตย์แดงครับ"
เนื่องจากอวิ๋นซินไม่คุ้นเคยกับการให้คนอื่นเรียกตัวเองว่าป้าผู้นี้ หวังปังจื่อจึงเปลี่ยนมาเรียกเธอว่าหัวหน้าเช่นเดียวกับเซียนเทียมสวี แม้อวิ๋นซินจะอยากให้พวกเขาเรียกว่าหยุนเอ้อร์มากกว่า แต่เพราะหวังปังจื่อยกย่องเธอเป็นผู้มีพระคุณ ในเมื่อเป็นผู้มีพระคุณแล้ว จะเรียกชื่อผู้มีพระคุณตรงๆ ได้อย่างไร สุดท้ายอวิ๋นซินจึงต้องยอมจำนน
เบื้องหน้าคือกำแพงเมืองที่มีลักษณะคล้ายกำแพงโบราณ กำแพงสูงใหญ่ น่าเสียดายที่ใต้กำแพงเมืองมีชายชุดดำคนหนึ่งกำลังถือแสวดลุกเร่งกลุ่มคนธรรมดาให้แบกปูนเพื่อสร้างกำแพง ทำลายความงดงามของกำแพงเมืองนี้ลงเสียสนิท
หากไม่ใช่เพราะบนกำแพงเมืองติดตั้งปืนกลไว้ อวิ๋นซินคงนึกสงสัยอย่างรุนแรงแล้วว่าเธอย้อนเวลากลับไปยุคโบราณ
บนกำแพงเมืองมีคนชุดดำบล็อกเดียวกันยืนอยู่ ดูคล้ายกับกำลังยืนเข้าเวรยามรักษาความปลอดภัย
ส่วนเบื้องใต้กำแพงเมืองคือประตูเมือง มีคนสองคนทำหน้าที่เฝ้าประตู คอยตรวจค้นบุคคลที่เข้าออกฐานดวงอาทิตย์แดง รวมถึงเก็บค่าธรรมเนียมเข้าฐาน