เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 13 ปั้นเซียนก่อเรื่อง
หนึ่งเดือนต่อมา
“นายท่าน ดูสิ ข้าฆ่าซอมบี้ได้อีกตัวแล้ว แถมยังได้แก่นผลึกแวววาวอีกก้อนด้วย!” เซียนเทียมสวียกแก่นผลึกในมือขึ้น แล้วตะโกนอวดผลงานกับอวิ๋นซินเสียงดัง
อวิ๋นซินอดปวดหัวไม่ได้ หมอนี่เสียงดังลั่น ทุกครั้งที่เธอบอกให้เซียนเทียมสวีวางตัวเงียบ ๆ หน่อย แต่ทุกครั้งที่ฆ่าซอมบี้ได้ เขาก็ต้องตะโกนอวดผลงานเสียงดัง คราวนี้อวิ๋นซินทนไม่ไหวจริง ๆ จึงเดินเข้าไปตบหัวเซียนเทียมสวีฉาดหนึ่ง “เบา ๆ หน่อยสิ ไอ้นี่ทำไมไม่เคยจำเลยนะ เสียงดังขนาดนี้ ถ้าดึงซอมบี้มาอีกจะทำยังไง?”
เซียนเทียมสวีมองอวิ๋นซินอย่างน้อยใจ แล้วพูดด้วยสีหน้าน่าสงสาร “นายท่าน ข้ารู้ว่าข้าผิดแล้ว แค่ข้าดีใจเกินไป เลยอดไม่ได้ที่จะอยากบอกท่าน”
พอเห็นใบหน้าลุงของเซียนเทียมสวีทำสีหน้าแบบนั้น อวิ๋นซินก็รู้สึกอยากอาเจียน ทำไมสภาพจิตใจกับหน้าตาถึงไม่สมส่วนกันนะ? ถ้าใบหน้านี้เปลี่ยนเป็นหน้าหล่อ ๆ ของหนุ่มน้อย บางทีอวิ๋นซินอาจรู้สึกว่าเขาน่ารักจนไม่กล้าตีเขาก็ได้ แต่ตอนนี้มันเป็นหน้าลุง แถมยังเป็นหน้าเหลี่ยมอีก ทนไม่ไหวจริง ๆ