เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 นักพรตจอมเพี้ยน
อวิ๋นซินและฉินเฟยเฟยเพิ่งเดินออกมาจากโรงแรมได้ไม่ไกล ทันใดนั้นก็มีชายคนหนึ่งวิ่งออกมาจากโรงแรม เขาพุ่งตรงไปทางทิศที่อวิ๋นซินและฉินเฟยเฟยกำลังจากไป พร้อมกับตะโกนเสียงดังว่า "สองสาวครับ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน"
อวิ๋นซินและฉินเฟยเฟยหยุดเดินแล้วหันกลับไปมอง พบว่าคนที่วิ่งตามมาคือชายคนหนึ่ง เพียงแต่ชายผู้นี้ถักเปียเล็กๆ สวมแว่นตากลมสีดำเล็กๆ สวมชุดนักพรตที่ดูเชยระเบิด รองเท้าผ้าใบ หน้าตาธรรมดาเหมือนคนทั่วไป จุดเด่นเพียงอย่างเดียวคือใบหน้าของเขาเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างเห็นได้ชัด
นั่นทำให้อวิ๋นซินอดไม่ได้ที่จะนึกถึงประโยคหนึ่งขึ้นมาว่า หน้าเหลี่ยมๆ ซื่อบื้อๆ ภรรยามาถึงก็หนีไม่พ้น
และเพราะประโยคนี้เอง อวิ๋นซินจึงเกิดความรู้สึกดีต่อเจ้าหนุ่มนักพรตหน้าสี่เหลี่ยมคนนี้ขึ้นมาทันที
นักพรตหน้าสี่เหลี่ยมวิ่งมาหยุดตรงหน้าอวิ๋นซินและฉินเฟยเฟยด้วยอาการหอบแฮก เขาถามพวกเธอว่า "สองสาวครับ พวกคุณขาดคนช่วยแบกเป้ ถือสัมภาระ หรือทำงานจิปาถะไหมครับ?"
ทว่าฉินเฟยเฟยและอวิ๋นซินต่างก็มีมิติส่วนตัวอยู่แล้ว จึงไม่ขาดคนแบกเป้ถือสัมภาระ และไม่มีงานจิปาถะอะไรให้ทำ