เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 กำไลหยกปลอม=มิติพกพา? (แก้ไข)
วันต่อมา ท้องฟ้ายังไม่สว่าง ฉันคือฉินเฟยเฟยก็ลุกขึ้นจากเตียง สวมเสื้อผ้าอย่างคล่องแคล่วว่องไวราวกับเตรียมพร้อมต่อสู้ตลอดเวลา
อวิ๋นซินที่ยังนอนไม่เต็มอิ่มลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เอ่ยถามด้วยความมึนงงเล็กน้อยว่า “เฟยเฟย เธอจะทำอะไรน่ะ?”
ฉินเฟยเฟยดึงผ้าห่มที่อวิ๋นซินห่มอยู่ออกทันที แล้วลากตัวอีกฝ่ายให้ลุกขึ้น “ตื่นได้แล้ว วันนี้พวกเราต้องออกไปข้างนอกทำธุระ”
อวิ๋นซินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา 5 โมงเช้า
เมื่อคืนนอนตอนตี 4 ตอนนี้อวิ๋นซินง่วงจนแทบแย่ เปลือกตาไม่รักดีเอาเสียเลย นางล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างเกียจคร้าน เอ่ยด้วยสีหน้าไร้ซึ่งความอาลัยอาวรณ์ต่อโลก “เฟยเฟย เพิ่งจะตี 5 เอง ต่อให้เตรียมรับมือวันสิ้นโลกก็ไม่เห็นต้องรีบขนาดนี้เลยนี่”
“พวกเราต้องออกไปทำธุระแต่เช้า ฉันจะไปทำอาหารเช้าก่อน เธอรีบลุกขึ้นมาซะ ไม่อย่างนั้นก็รู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
“อ๋อ รู้แล้วน่า”
ฉินเฟยเฟยเดินเข้าครัว ส่วนอวิ๋นซินหลับตาปี๋แล้วคลานลุกขึ้นทั้งมือและเท้า