กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟ้ามืดมัวขนาดนี้ ถึงจะมีไฟสว่างอยู่ แต่สำหรับอวี๋เป้ยเป้ยที่เขาเคยเจอแค่ครั้งเดียว ตอนนั้นเขาแค่โผล่หน้าไปสั้น ๆ ไม่ทันได้มองให้ดีด้วยซ้ำ คราวนี้ซูเหอกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ จึงมองไม่ออกตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
เขาคิดไปว่าซูเยี่ยนปล่อยตัวตามนิสัยเสียของตัวเอง พาผู้หญิงมาอีกคนหนึ่ง
ซูเหอไม่ชอบพฤติกรรมแบบนี้ของซูเยี่ยนเอามาก ๆ และไม่ชอบผู้หญิงที่เข้ามาใกล้ซูเยี่ยนพวกนี้ด้วย
ผู้หญิงคนนี้ยังกล้าเรียกเขาว่าพี่ใหญ่อีกหรือ
“เธอไปด้วย” ซูเหอพูดอย่างไม่เกรงใจเลยสักนิด
อวี๋เป้ยเป้ย “…”
“…อือ อือ อือ” อวี๋เป้ยเป้ยหันไปมองซูเยี่ยนแวบหนึ่ง แล้วเริ่มเดินไปอย่างเบลอ ๆ
ซูเยี่ยน “…”