กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พอเธอพูดแบบนั้น เฝิงวั่งก็เลิกยืนกราน
ย่าเฉินกลับไปได้ไม่นาน ของก็ขายหมด และแทบไม่มีคนแล้ว
ฟู่จูจูเริ่มเก็บของ เฝิงวั่งก็เดินออกมาจากหลังม่าน มาช่วยเก็บ
ฟู่จูจูยิ้มแล้วพูดว่า “งานไม่เท่าไร ฉันทำเองได้”
“ฉันว่างก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว” เฝิงวั่งก็ไม่หยุดมือ
สองสามีภรรยาช่วยกันเก็บของ ไม่นานก็เก็บกวาดทุกอย่างจนเรียบร้อย เหลือแค่ขัดล้างให้สะอาด
เฝิงวั่งจับมือฟู่จูจูไว้ “ฉันล้างเอง”
เขาบอกว่าเขาจะล้างเอง ฟู่จูจูก็ไม่ยืนกราน “งั้นฉันไปซื้อกับข้าว ตอนนี้ยังมีคนขายอยู่ ฉันจะซื้อกับข้าวกลับมาให้พวกเธอกิน”
เฝิงวั่งบอกว่า “เนื้อตอนบ่ายยังเหลืออยู่บ้าง ไม่ต้องซื้อ”