กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พอเห็นว่ายังมีโบนัสอีก แถมยังเป็นคนละ 15 หยวน ฟู่จูจูกับย่าเฉินก็ตะลึงไปเลยจริง ๆ
“นี่…เงินเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”
“ใช่ มากเกินไปแล้วมั้ง” ย่าเฉินก็คิดว่าเยอะเหมือนกัน
ทั้งย่าเฉินและฟู่จูจูต่างคิดว่าแค่เงินที่อยู่ในมือตอนนี้ก็ไม่น้อยแล้ว ส่วนโบนัสอะไรนั่นพวกเธอเกรงใจไม่กล้ารับจริง ๆ
อวี๋เป้ยเป้ยตบเงินคนละ 15 หยวนลงบนฝ่ามือพวกเธอ “ต้องรับไว้นะ”
“ร้านนี้เดือนหนึ่งหาได้เท่าไร พี่ก็รู้อยู่แล้วนี่”
“พี่รับไว้ฉันถึงจะสบายใจ ไม่อย่างนั้นถ้าพี่ไม่ตั้งใจช่วยฉันขึ้นมาจะทำยังไง”
ฟู่จูจูกับย่าเฉินได้ยินอย่างนั้นก็ตบอกรับปาก “วางใจได้ เราจะตั้งใจทำเต็มที่”