กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ทุกคำที่ชวีเหมยพูดกับกู้เฟยล้วนเป็นการตำหนิว่าเขาไม่รู้จักโต กู้เฟยชินแล้ว เขาไม่หวังให้แม่เถียงพ่อและเข้าข้างเขาอีกต่อไป
เขายืนรออยู่ที่เดิมพักหนึ่ง เมื่อกู้ฉางไห่ไม่พูดจาร้าย ๆ อะไรอีก กู้เฟยจึงกลับห้องของตัวเอง
หลังกลับถึงห้อง กู้เฟยกลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด เขาหยิบตำราของตัวเองออกมาเริ่มอ่าน จากนั้นก็หยิบข้อสอบกับแบบฝึกหัดออกมาทำ
เขาเริ่มจมดิ่งอยู่กับการเรียน
เขาคิดว่าอวี๋เป้ยเป้ยพูดถูก หากต้องการพิสูจน์ความคิดของตัวเองกับคนที่มีความสามารถเหนือกว่า การพูดด้วยปากเพียงอย่างเดียวไม่มีประโยชน์ ต้องใช้ความสามารถทำให้เขาหุบปาก
ก็เหมือนที่กู้ฉางไห่ชอบพูดอยู่เสมอ อาหารที่แกกิน ของที่แกใช้ มีอย่างไหนบ้างที่ไม่ใช่เงินของครอบครัว