กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังจากอวี๋เป้ยเป้ยรับปากซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าจะดูแลตัวเองได้ ซูอวี้ถึงได้จากไป ก่อนไปยังไม่ลืมพูดกับเธอว่า “มีอะไรก็โทรหาแม่นะ!”
“แม่อยู่บ้านไม่มีอะไรทำทั้งวัน เธอโทรมา แม่ก็จะมา”
อวี๋เป้ยเป้ยพยักหน้า “อืม เดินทางดี ๆ นะ”
ซูอวี้ได้ยินคำกำชับนี้ก็ยิ่งดีใจ “อือ ๆ แม่รู้แล้ว เธออยู่คนเดียวก็ต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ!”
“กินข้าวให้ดี ๆ นะ!”
อวี๋เป้ยเป้ยพยักหน้ารับทั้งหมด ซูอวี้ถึงได้ขึ้นรถจากไป
วันที่สองหลังซูอวี้มา เหอเจวียนก็มาเยี่ยมอวี๋เป้ยเป้ยด้วย
เหอเจวียนไม่ได้มาเสียนาน
มาครั้งนี้ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย
เมื่อเทียบกับสีหน้าขาวอมชมพูของซูอวี้ สีหน้าของเธอออกไปทางเหลือง ดูโทรม ๆ และแก่ลงไปหลายปีเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้