กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
แม่วังเจี้ยนพูดไปพูดมาก็ร้องไห้โฮ “ก็เพราะแกคนเดียวไอ้ตัวซวย แกทำร้ายเสี่ยวเจี้ยนของบ้านเรา เขา…ถ้าเขาเป็นอะไรไป ฉันก็ไม่อยู่แล้ว”
วังจิ่นอดทนต่อการตีและด่า ไม่กล้าให้ที่อยู่ของอวี๋เป้ยเป้ยออกไปอีก
เธอไม่กล้าไปยุ่มย่ามกับอวี๋เป้ยเป้ยอีก
คนที่หนุนหลังอวี๋เป้ยเป้ยมีอิทธิพลทะลวงฟ้าเกินไป ก่อนที่ฝั่งเธอจะเกิดเรื่อง งานของสามีเธอก็หายไปก่อนแล้ว จะเห็นได้ว่าถ้าอีกฝ่ายอยากบีบให้พวกเขาตาย ก็ง่ายราวกับบีบมดให้ตาย
ไม่อย่างนั้นหลังเกิดเรื่อง หัวหน้าสวีก็คงไม่ตกใจจนลาออกเผ่นหนีทันที