กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
สมกับที่ว่าผู้ชายทุกคนล้วนโลภมาก
อะไรที่ว่าลูบ ๆ คลำ ๆ ถู ๆ ไถ ๆ ล้วนแต่หลอกลวงทั้งนั้น
ครั้งนี้ลู่ซีฉือไม่รอให้เธอตอบ เขาก็โถมตัวกดลงไปเอง
บอกแล้วไง ผู้ชายน่ะเรียนรู้เองได้โดยไม่ต้องมีครู
ถึงเมื่อคืนเขาจะเมาแล้วจำความรู้สึกไม่ได้ แต่พอได้สัมผัสริมฝีปากนุ่มคู่นั้นอีกครั้ง ความจำของกล้ามเนื้อก็ถูกกระตุ้นขึ้นมา
ชายหญิงวัยผู้ใหญ่กำลังคบหาดูใจกัน ดีที่ผู้การลู่มีพลังเจตจำนงมั่นคง รู้จักขอบเขต
ไม่อยากให้อวี๋เป้ยเป้ยเหลือภาพจำที่ไม่ดี ผู้การลู่จึงเบรกทันที “ผม… ขอกลับก่อน มีอะไรก็โทรหาผมนะ”
“พอเสี่ยวหลี่หาบ้านได้แล้ว เธอก็ย้ายไปเลย”
“พรุ่งนี้คืน… พรุ่งนี้คืนผมจะมาเยี่ยมเธออีก”