กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ผู้การลู่ร่างสูงจูงมือภรรยาของตัวเอง เดินไปก็ออกจะกระโดดโลดเต้นอยู่สักหน่อย
ความมืดยามค่ำคืนเงียบงัน หากกลับเพาะความรักใคร่ขึ้นมา
อวี๋เป้ยเป้ยไม่ได้สะบัดมือออก แต่ปล่อยให้เขาจูงไว้ แล้วเดินไปตามถนนยามค่ำคืน
กลางคืน ย่างเข้าต้นฤดูใบไม้ผลิ กลางคืนของยุค 80 บนถนนแทบไม่มีผู้คน จึงเหมาะกับการเดินเล่นบนถนนเป็นพิเศษ โดยเฉพาะคู่รักที่เดินจับมือกัน
สองคนเงียบกันมาตลอดทาง กลับมาถึงหน้าบ้านหลังเล็กของอวี๋เป้ยเป้ย อวี๋เป้ยเป้ยเปิดประตู ลู่ซีฉือก็เดินตามเข้าไปด้วย
คืนนี้เขายังไม่อยากกลับ
อวี๋เป้ยเป้ยถามเขา “คุณเวียนหัวไหม”