กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ยังจะทำงานไหวอีกไหม”
“ถ้าทำไม่ไหวก็ไสหัวไปซะ”
วังจิ่นอายุเกือบสี่สิบแล้ว ยืนอยู่ตรงนั้นถูกคนดุราวกับเด็กตัวเล็ก ๆ จะบอกว่าอับอายแค่ไหนก็ไม่พอ
ยิ่งไปกว่านั้น หัวหน้าสวีไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แม้แต่ประตูห้องทำงานก็ไม่ปิด คนที่เดินผ่านไปมาต่างต้องเหลียวมองดูเรื่องสนุกตอนเธอถูกดุกันสองตา
เธอยืนอยู่ตรงนั้นอย่างน้อยใจ “หัวหน้าสวี เรื่องนี้ท่านฟังฉันอธิบายก่อน”
หัวหน้าสวีโมโหจนยกน้ำชาขึ้นดื่มอึกใหญ่ แล้วจึงพูด “ได้ ฉันจะฟังเธออธิบายให้ดี ๆ”
“ถ้าวันนี้เธออธิบายเรื่องนี้ได้ไม่ดี ก็ไม่ต้องทำแล้ว”